Ρελιέφ :

Ρελιέφ :

Το ρελιέφ είναι ένα ανάγλυφο υλικό μεγάλης ανθεκτικότητας με μονωτικές ιδιότητες αλλά και δύσκολο στην εφαρμογή του. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σαν διακοσμητικό.

Χρησιμοποιείτε σε εξωτερικούς τοίχους, από εμφανές μπετόν, σε μαρμαροκονιάματα, τούβλα, αμιαντοτσιμέντα και γενικά σε όλες τις επιφάνειες αρκεί να έχει προηγηθεί η κατάλληλη προεργασία.

Πως βάφουμε τους τοίχους με Ρελιέφ :

Το πρώτο χέρι ή αστάρωμα του ρελιέφ δεν χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Περνιέται όπως και το πλαστικό. Το τελευταίο όμως χέρι που είναι και παχύρρευστο απαιτεί ταχύτητα γιατί στεγνώνει γρήγορα και κάνει σκιές και ματίσεις. Το πρόβλημα λύνεται αν δουλέψουμε δύο μαζί. Αρχίζουμε από τις μικρές επιφάνειες και τις κόβουμε με ένα πινέλο με ελαφρώς αραιωμένο χρώμα για να δουλεύεται πιο άνετα. Ύστερα με τη βοήθεια ειδικού κυλίνδρου από αφρολέξ τις περνάμε όσο πιο γρήγορα γίνεται για να μην αφήσουν ματίσεις. Το ίδιο κάνουμε όπου υπάρχει μικρή επιφάνεια . Μετά πιάνουμε τις μεγάλες επιφάνειες . Για να πετύχουμε σωστό ανάγλυφο πρέπει να αφήνουμε στους τοίχους αρκετή ποσότητα υλικού και να το στρώνουμε καλά για να παρουσιάζει ομοιομορφία. Αυτό γίνεται με τον εξής τρόπο : Αφού έχουμε κάνει τα κοψίματα όπου χρειάζεται , βουτάμε τον κύλινδρο μέσα στο χρώμα και παίρνουμε όσο περισσότερο χρώμα μπορούμε. Τον κυλάμε στον τοίχο καλύπτοντας σε πλάτος μόνο μια ρολιά, ξαναβάζουμε χρώμα και συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο. Μόλις αλείψουμε 4-5 κυλινδριές έρχεται ο δεύτερος μάστορας με κύλινδρο βουτηγμένο στο χρώμα σταυρώνει την περασμένη επιφάνεια και μετά στρώνει το υλικό από πάνω προς τα κάτω και προσέχοντας να πατάει η μία ρολιά επάνω στην άλλη για να καταφέρουμε να εξαλείψουμε τυχόν ματίσεις και σκιές. Μετά το πέρασμα δεν επιτρέπεται καμία παρέμβαση γιατί χαλάει η ομοιομορφία της επιφάνειας. Υπάρχει και μία άλλη τεχνική. Περνάμε το υλικό μας όσο πιο παχύ μπορούμε και από πίσω έρχεται ένας μάστορας με έναν ειδικό μικρό λαστιχένιο κύλινδρο και στρώνει το υλικό σηκώνοντας το. Ο μικρός πλαστικός κύλινδρος έχει την ιδιότητα να αφαιρεί χρώμα και να το σηκώνει δημιουργώντας ένα ελαφρύ μπιμπίκι στην επιφάνεια. Μερικές φορές όταν το ρελιέφ που αφήνουμε σε ένα ταβάνι είναι πολύ παχύ και ακριβώς μετά περαστεί με τον πλαστικό ειδικό κύλινδρο έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μικρών σταλακτιτών που άμα φωτιστούν κατάλληλα δίνουν ένα πολύ όμορφο αποτέλεσμα χωριάτικου άγριου σοβά.

Τσιμεντόχρωμα:

Το τσιμεντόχρωμα περνιέται σε επιφάνειες από εμφανές μπετόν ( λιγάκι δύσκολο σήμερα που υπάρχουν τα ακρυλικά χρώματα που είναι πολύ πιο εύκολα στην εφαρμογή τους) . Υπάρχουν τριών ειδών τσιμεντοχρώματα που είναι και τα συνηθέστερα.

1. Το τσιμεντοχρώμα με βάση το τσιμέντο. Το υλικό αυτό μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε σε εξωτερικές επιφάνειες αλλά και σε χώρους όπου υπάρχει μεγάλη χρήση νερού ή εξαγωγή ατμού. Το υλικό αυτό δεν έχει άριστες μονωτικές ιδιότητες αλλά σαν τσιμέντο που είναι έχει μεγάλη αντοχή. Επίσης επειδή είναι πορώδες, του επιτρέπει να απορροφά και να διώχνει του υδρατμούς.
2. Το ακρυλικό τσιμεντοχρώμα. Το υλικό αυτό έχει σαν βάση την πρώτη ύλη πλαστικού. Έχει μεγάλη ανθεκτικότητα και οι μονωτικές του ικανότητες έχουν δοκιμαστεί και μας δίνουν υψηλές αποδόσεις.
3. Το ελαιώδες τσιμεντοχρώμα. Το υλικό αυτό είναι ένα από τα πρώτα που εμφανίστηκαν. Λόγω όμως του κόστους του και της δύσκολης εφαρμογής, αποφεύγεται να χρησιμοποιείτε σήμερα. Παρ'ολα αυτά είναι εξαιρετικής αντοχής σε δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες.

Όσα πρέπει να ξέρετε για την βαφή επιφανειών 1.

Οι τοίχοι και τα μυστικά τους.

Παρακάτω θα σας παρουσιάσω κάποια πράγματα που πρέπει να ξέρετε πριν ξεκινήσετε να βάφετε τους τοίχους σας.

Επιχρίσματα ή Σοβάδες .

Οι τοίχοι από φυσικούς ή τεχνητούς λίθους μπορούν να υποστούν φθορές ανεξάρτητα αν είναι εκτεθειμένοι στις μεταβολές του καιρού ή αν βρίσκονται σε εσωτερικούς χώρους. Έτσι φροντίζουμε να καλύπτουμε τις επιφάνειες τους με μια ειδική επίστρωση που εξασφαλίζει προστασία και διάρκεια στο χρόνο. Το κονίαμα που χρησιμοποιούμε για αυτή την απαραίτητη δομική εργασία λέγεται σοβάς. Τα επιχρίσματα δεν έχουν μόνο σκοπό να προστατεύσουν τους τοίχους από τη φθορά την υγρασία ή γενικότερα τους εξωτερικούς παράγοντες. Υπάρχουν και άλλοι λόγοι που το επιβάλλουν όπως π,χ η αρχιτεκτονική εμφάνιση. Τα επιχρίσματα χρειάζονται δηλαδή και για να δημιουργούνται επιφάνειες , πάνω στις οποίες εκτελούνται λεπτότερες εργασίες όπως είναι οι χρωματισμοί. Το πέρασμα των επιχρισμάτων πρέπει να γίνεται όταν οι τοίχοι έχουν ήδη κατακαθίσει και έχουν αποξηρανθεί. Σαν καλύτερη εποχή θεωρείται η άνοιξη και το φθινόπωρο , όταν δεν έχουμε υπερβολικές ή ακραίες κλιματικές αλλαγές.

Κονιάματα.

Για τα επιχρίσματα χρησιμοποιούνται συνήθως ασβεστοκονιάματα, ασβεστοτσιμεντοκονιάματα και τσιμεντοκονιάματα. Χαρακτηριστικό είναι ότι γίνονται συνήθως σε δύο ή τρεις στρώσεις και για κάθε μια χρησιμοποιείται κονίαμα με διαφορετική σύνθεση. Στην αρχή χρειάζεται μία στρώση για να εξασφαλίσει τη σύνδεση των επόμενων στρώσεων με τον τοίχο. Κατόπιν ακολουθεί μια δεύτερη για να δώσει γην επιθυμητή μορφή στην επιφάνεια. Υπάρχουν περιπτώσεις που χρειάζεται και μια τρίτη για να τελειοποιηθεί η επιφάνεια. Στα κονιάματα όλων των στρώσεων χρησιμοποιείται σαν αδρανές υλικό άμμος λατομείου, χοντρόκοκκος για τις πρώτες στρώσεις και λεπτόκοκκος για την τελευταία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης και άμμος ορυκτή ή ποταμού. Η θαλάσσια άμμος πρέπει να αποφεύγεται επειδή περιέχει άλατα που προκαλούν βλάβες στις επιφάνειες των τοίχων. Στην περιοχή της Αθήνας αλλά και αλλού συνηθίζεται να χρησιμοποιείται σαν αδρανές υλικό για την τελευταία στρώση των επιχρισμάτων άμμος λατομείου που προέρχεται από θραύση λευκού μαρμάρου. Έτσι οι επιφάνειες των επιχρισμένων τοίχων είναι λευκές και μπορούν να βαφτούν ακόμα και σε πολύ ανοιχτές αποχρώσεις. Στα κονιάματα των επιχρισμάτων μπορούν να προστεθούν και στεγανωτικά υλικά όταν χρειάζεται να προστατευθούν οι τοίχοι από την υγρασία. Τα υλικά αυτά είναι είτε σε μορφή σκόνης είτε υγρά.

Βλάβες και επισκευές επιχρισμάτων.

Τα επιχρίσματα έχουν σαν κύριο σκοπό να προστατεύσουν του τοίχους. Χρειάζονται όμως και τα ίδια μια προστασία από τους εξωτερικούς παράγοντες όπως την υγρασία και τις μεταβολές της θερμοκρασίας. Για το σκοπό αυτό καλύπτονται συνήθως με ένα χρώμα ή με κάποιο άλλο τρόπο, με ταπετσαρία, ξύλινη επένδυση και άλλα. Τα επιχρίσματα όμως είτε καλύπτονται είτε όχι είναι δυνατόν να παρουσιάσουν βλάβες και να χρειάζονται επισκευή. Οι βλάβες είναι πολλών ειδών. Συχνότερα παρουσιάζονται κηλίδες, ρήγματα και αποφλοιώσεις . Οι βλάβες αυτές εμφανίζονται περισσότερο στα τριφτά επιχρίσματα που κατασκευάζονται με ασβεστοκονίαμα. Δεν αποκλείεται πάντως να παρουσιαστούν και σε άλλα πιο ανθεκτικά είδη επιχρισμάτων . Οι επισκευές τους συνδυάζονται συνήθως με την ανανέωση των χρωματισμών τους. Πολύ συχνά γίνονται από τους ελαιοχρωματιστές και όχι από σοβατζήδες.

Κηλίδες.

Οι κηλίδες εμφανίζονται εκεί όπου υπάρχει υγρασία και ειδικά εκεί όπου η υγρασία αφού διαποτίσει τον τοίχο τον διαπερνά και φθάνει ως την επιφάνεια του επιχρίσματος. Κλασικό παράδειγμα αποτελούν τα στηθαία των ταρατσών από πλινθοδομές. Τα νερά της βροχής που μαζεύονται στην ταράτσα, ποτίζουν την εσωτερική επιφάνεια των στηθαίων όταν δεν έχει προβλεφθεί η απόλυτη στεγανή κάλυψη τους. Το νερό περνά την πλινθοδομή εμφανίζεται στην εξωτερική όψη και σχηματίζει κηλίδες. Στις απλές περιπτώσεις η κηλίδα οφείλεται μόνο στη διαφορά αποχρώσεως του υγρού επιχρίσματος από το στεγνό. Αν το νερό στεγνώσει και πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να μην ξαναφτάσει στην ίδια θέση υπάρχει ελπίδα να χαθεί η κηλίδα. Το περίγραμμα της κηλίδας όμως πάντοτε θα εξακολουθεί να διακρίνεται. Το κακό είναι ότι το νερό όταν περνά μέσα από τον τοίχο διαλύει κάποια συστατικά των λίθων των πλίνθων και κυρίως των κονιαμάτων και τα μεταφέρει στην επιφάνεια του επιχρίσματος. Επειδή τα υλικά αυτά έχουν συνήθως κάποιο χρώμα οι κηλίδες παραμένουν χρωματισμένες έστω και αν στεγνώσουν. Για να εξαφανιστούν πρέπει να τριφτεί και να καθαριστεί η επιφάνεια των επιχρισμάτων με αμμωνία ή με κάποιο ειδικά οξύ. Ακόμη σοβαρότερη είναι η κατάσταση όταν η υγρασία που προκαλεί τις κηλίδες διευκολύνει και την ανάπτυξη μυκήτων (μούχλας). Οι κηλίδες παίρνουν τότε ένα έντονο πράσινο καστανό η μαύρο χρώμα. Η επισκευή στην περίπτωση αυτή απαιτεί εκτός από το στέγνωμα και τη στεγανοποίηση του τοίχου, καθαρισμό της επιφάνειας του επιχρίσματος με έντονο τρίψιμο και απολύμανση. Η απολύμανση χρειάζεται για να καταστραφούν οι μικροοργανισμοί και γίνεται με μια δραστική ουσία, όπως γαλαζόπετρα, σουμπλιμέ και άλλα. Πολύ συχνά είναι απαραίτητο να αντικατασταθεί τελείως η τελευταία στρώση επιχρίσματος.  

Πλαστικά χρώματα.

Πλαστικά Χρώματα :

Το πλαστικό είναι το χρώμα της εποχής. Με συνεχή βελτίωση έχει καταφέρει να παραμερίσει πολλά από τα υπόλοιπα χρώματα λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που το χαρακτηρίζουν.

Εκτός από τα πλαστικά χρώματα που προσαρμόζονται σε επιφάνειες σοβά, πέτρας, μπετόν κλπ, οιμας προσφέρουν συγγενικά υλικά του πλαστικού με δυνατότητα προσαρμογής σε σιδηρές επιφάνειες ( εξωτερικές-εσωτερικές ) καθώς και βερνίκια ξύλων , καταργώντας τα βερνικοχρώματα με τους σκληρούς διαλύτες. Σήμερα το πλαστικό και τα συγγενικά υλικά του – όπως ρελιέφ, ακρυλικά, βινυλικά χρώματα, είναι κατάλληλα για κάλυψη εσωτερικών και εξωτερικών τοίχων λόγω των μονωτικών ιδιοτήτων και της αντοχής του σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Τα χρώματα αυτά όπως ήδη είπαμε, μπορούν να περαστούν ακόμα και σε σιδηρές ή ξύλινες εσωτερικές επιφάνειες αρκεί να έχουν γίνει οι κατάλληλες προεργασίες. Το πλαστικό περνιέται σε όλες τις προηγούμενες επιστρώσεις χρωμάτων όπως υδροχρώματα, ριπολίνες κτλ αρκεί να γίνουν οι απαραίτητες προεργασίες. Το πλαστικό είναι υλικό ανθεκτικό δεν χάνει το χρωματισμό του , πλένεται εύκολα και περνιέται με σχετική ευκολία.

Σύνθετα Χρώματα :

Σύνθετα χρώματα είναι αυτά που μας προσφέρουν τα χρωματολόγια για να επιλέξουμε την επιθυμητή απόχρωση. Θα λέγαμε ότι κυκλοφορούν σε αρκετά έντονες αποχρώσεις . Για αυτό εάν επιθυμούμε ένα ανοιχτότερο αποτέλεσμα θα πρέπει σε μια ποσότητα ( ας πούμε 7 κιλά που απαιτείται για ένα μέσο δωμάτιο ) να κάνουμε την εξής μείξη : 2 κιλά λευκό προς 5 κιλά χρωματισμένο. Αυτό όμως δεν πρέπει να σας απασχολεί γιατί στα χρωματοπωλεία θα βρείτε την απόχρωση που εσείς θέλετε. Προσέξτε όμως γιατί το χρώμα είναι πάντοτε 1 τόνο πιο σκούρο από αυτό που βλέπετε στο δειγματολόγιο. Προσοχή : Όταν ετοιμάζουμε μόνοι μας την παραπάνω αναλογία, δεν ανοίγουμε ένα-ένα κιλό και άμα τελειώσει ετοιμάζουμε νέο. Αυτό είναι λάθος, γιατί μερικές φορές οι αποχρώσεις αλλάζουν από παρτίδα σε παρτίδα,( ακόμα και όταν παραγγέλνετε την απόχρωση που θέλετε, οι σύριγγες που εκχύουν τις χρωστικές μέσα στο πεντόκιλο σας στις μηχανές ανάμειξης των χρωματοπωλείων, έχουν κρατήσει μέσα λίγο χρώμα από την προηγούμενη απόχρωση που έφτιαξαν) . Τις περισσότερες φορές επάνω στο κουτί της μπογιάς αναφέρεται το νούμερο της παρτίδας. Καλό είναι λοιπόν να φτιάξουμε όλη την παρτίδα που θα χρειαστούμε έχοντας στο μυαλό να περισσέψει και κάνα κιλό χρώμα για τυχόν μερεμέτια ( πχ ένα φις που έχουμε απομακρύνει για την βαφή και βάζοντας το μετά το τέλος της βαφής λερώνουμε τον τοίχο ).

Πηγές : Τεχνικά φυλλάδια, Περιοδικά χρώματος και διακόσμησης και η εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος ή όλο αρκεί αν σεβαστείτε τον κόπο μας και αν αναφέρεται την Σελίδα μας παραθέτοντας ένα σύνδεσμο προς εμάς.

Ενεργειακή Απόδοση Κτιρίων και Εξωτερική Θερμομόνωση

Οι επιδιώξεις για εξοικονόμηση ενέργειας έχουν γίνει πλέον συνειδητή επιλογή σε κάθε τομέα της ζωής, από τις ηλεκτρικές συσκευές και τα μέσα μαζικής μεταφοράς μέχρι τον κατασκευαστικό τομέα. Σε πολλές χώρες υπάρχουν συγκεκριμένα νομοθετικά μέτρα, τα οποία αποβλέπουν στην εξοικονόμηση ενέργειας αλλά και στη μείωση τους συνολικά. Μελέτες έχουν δείξει ότι στην Ευρώπη ο κτιριακός τομέας καταναλώνει περίπου 40% της συνολικής ενέργειας εκτοπίζοντας τη βιομηχανία και τις μεταφορές από την πρώτη θέση και συμβάλει στο 45% εκπομπής CO2, οπότε η σωστή διαχείριση ενέργειας στον κτιριακό τομέα αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Από τον Ιανουάριο του 2006 έχει, άλλωστε, τεθεί σε εφαρμογή η σχετική οδηγία 2002/91/EC για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

Από 1/1/2009 τίθεται σε εφαρμογή για νεόδμητα και υπό ανακαίνιση κτίρια, η υποχρεωτική έκδοση Ενεργειακού Πιστοποιητικού. Σύμφωνα με αυτό και τον κανονισμό ενεργειακής αποδοτικότητας το κάθε υπό κατασκευή ή ανακαίνιση κτίριο πρέπει να τηρεί συγκεκριμένες προδιαγραφές δόμησης που θα εξασφαλίζουν την εξοικονόμηση ενέργειας. Σύμφωνα με τα παραπάνω χωρίς ενεργειακό πιστοποιητικό ένα ακίνητο δε θα είναι εύκολο να πωληθεί ή θα μειωθεί σημαντικά η αξία του.
Ο ρόλος του κτηρίου
Ο σχεδιασμός ενός κτιρίου πρέπει να στοχεύει στην παροχή συνθηκών άνεσης στους ενοίκους ανεξάρτητα από τις επικρατούσες εξωτερικές συνθήκες. Αυτό σημαίνει, ότι μία καλή μόνωση πρέπει να εξασφαλίζει τουλάχιστον:
• την υγεινή, άνετη και ευχάριστη διαβίωση στους ενοίκους, χωρίς να διαταράσσεται το θερμικό ισοζύγιο του ανθρώπινου σώματος με ακραίες θερμικές αλληλοεπιδράσεις κρύου η ζέστης ανάμεσα σε αυτό και στον περιβάλλοντα χώρο
• Την οικονομία στην κατανάλωση ενέργειας με την ελαχιστοποίηση των θερμικών απωλειών του εσωτερικού χώρου
Οι θερμικές απώλειες μέσα από ένα κτίριο προκαλούνται από τη μετάδοση θερμότητας του αέρα ενός εσωτερικού χώρου προς την ατμόσφαιρα ή προς ψυχρότερους γειτονικούς χώρους ή/και αντίστροφα. Με τη θερμομόνωση ενός κτιρίου επιδιώκεται να μειωθεί ο χρόνος (ταχύτητα) ανταλλαγής της θερμότητας μέσα από τα τοιχώματα.
Ένα άλλο σημαντικό τμήμα του κτιριακού κελύφους που συμβάλει ως και 30% στην θερμική απώλεια είναι και οι Θερμογέφυρες που καλούνται εκείνα τα σημεία ή τμήματα του κτιριακού κελύφους με σημαντική μείωση της θερμικής αντίστασης των δομικών στοιχείων.

Ο βασικότερος τομέας επέμβασης στα κτίρια υφιστάμενα και νέα είναι το κτιριακό κέλυφος για την αποδοτικότερη θερμομόνωση τους. Η εξωτερική θερμομόνωση αποτελεί τον πιο αποτελεσματικό τρόπο μόνωσης του κτιριακού κελύφους, καθώς και ο βέλτιστος τρόπος ελασχιστοποίησης των θερμογεφυρών. Στα υφιστάμενα κτίρια, πολλές φορές αποτελεί και τον μοναδικό τρόπο επέμβασης. Τα προτερήματα της εξωτερικής θερμομόνωσης είναι:
• Εξοικονόμηση ενέργειας από την Εκμετάλλευση ολόκληρης της θερμοχωρητικότητας των τοίχων.
• Εξοικονόμηση ενέργειας με την αποφυγή σχηματισμού Θερμικών γεφυρών σε νέα και υφιστάμενα κτίρια
• Εξοικονόμηση ενέργειας έως και 55%, ως προς τη συνολική ενέργεια που καταναλώνεται στο κτίριο για θέρμανση και κλιματισμό. Δηλαδή τώρα μπορούμε να πληρώνουμε λιγότερο από τα μισά χρήματα από όσο μας κοστίζει η θέρμανση και ο κλιματισμός.
• Προστασία του περιβάλλοντος με έως 50% μείωση των αερίων ρύπων
• Προστασία του κτιριακού κελύφους από καιρικές καταπονήσεις.
• Άψογη τελική επιφάνεια (σοβάτισμα σε λείες επιφάνειες, ευθύγραμμες ακμές, ιδιαίτερη εμφάνιση κλπ)
• Βελτίωση της εμπορευσιμότητας του κτιρίου λόγω ενεργειακής ταυτότητας
Περισσότερα :http://www.stoprasinospiti.gr/services/list/category/monosi/