Φρεσκάρισμα τοίχων με Πλαστικό χρώμα:

Φρεσκάρισμα τοίχων με Πλαστικό χρώμα:

Πριν ξεκινήσετε την βαφή των τοίχων με πλαστικό χρώμα καλό είναι να βεβαιωθείτε με τι είναι περασμένος ο τοίχος. Και δεν μιλάμε για καινούργιους αλλά για παλιούς και ταλαιπωρημένους τοίχους. Βρέχουμε το δάχτυλο μας με λίγο νερό ή σάλιο και τρίβουμε τον τοίχο και τότε , αν δούμε στο δάκτυλο μας λίγο χρώμα τότε ο τοίχος είναι περασμένος μα ασβέστη, αν βγει πολύ χρώμα και λασπώνει τότε είναι περασμένος με κόλλα και αν δεν βγει καθόλου χρώμα τότε είναι περασμένος με πλαστικό. Επίσης αν λύσουμε τον τοίχο με κάτι αιχμηρό και δεν μαδάει τότε ο τοίχος είναι περασμένος με πλαστικό. Αντίθετα τα υδροχρώματα μαδάνε και δημιουργούνε σκόνη . Αν θέλουμε να βάψουμε τον τοίχο που ήταν περασμένος με πλαστικό δεν χρειάζεται καμιά προεργασία. Απλώς κάνουμε μερεμέτια όπου χρειάζεται πχ σε τρύπες από καρφιά ή σκασίματα και αφού τα γεμίσουμε με στόκο αφήνουμε τον στόκο να ξεραθεί , τρίβουμε και περνάμε τοπικά με ένα αστάρι προεργασίας για να ετοιμαστεί ή επιφάνεια για βαφή. Μετά περνάμε ένα χεράκι πλαστικό κάνουμε κανένα ψιλομερεμέτι αν χρειαστεί με λίγο στοκάκι και αφού το τρίψουμε περνάμε το μπάλωμα ένα χέρι χρώμα το αφήνουμε να στεγνώσει και συνεχίζουμε με το δεύτερο χέρι. Επιφάνειες που είναι περασμένες με ασβέστη ή κόλλα πρέπει να προετοιμαστούν πολύ καλά γιατί αν περάσουμε πλαστικό κατευθείαν επάνω στην κόλλα μετά από λίγο θα φεύγει το χρώμα σε μεγάλες φλούδες. Σκέψου να έχεις τελειώσει και να θες να το απολαύσεις και αυτό να αρχίσει να ξεφλουδίζει, ωραία εικόνα ε!!!!!!!!! Για τις επιφάνειες που είναι περασμένες με κόλλα ξεκινάμε με ένα καλό ξεσκόνισμα και συνεχίζουμε με το αστάρωμα. Μπορούμε να περάσουμε αστάρι πλαστικού όπως έχω περιγράψει σε άλλο τμήμα ή να ασταρώσουμε με λινέλαιο μαζί με νέφτι και λίγο στεγνωτικό. Αυτή είναι αρκετά πιο δύσκολη εργασία και δεν θα την συνιστούσα αλλά το αποτέλεσμα είναι μια επιφάνεια σκληρή σαν να έχει περαστεί ένα πολύ ανθεκτικό υλικό επάνω και έτοιμη να δεχτεί όλα τα είδη της μπογιάς επάνω της. Φυσικά και στους τοίχους περασμένους με κόλλα θα κάνετε τα μερεμέτια που χρειάζονται.

Τρόπος βαφής τοίχων με πλαστικό:

Η σωστή διαδικασία απαιτεί πρώτα τη βαφή του ταβανιού και των γύψινων και διακοσμητικών στοιχείων αν υπάρχουν τέτοια τώρα πια Έπειτα δουλεύουμε με τους τοίχους αφού βέβαια οι τοίχοι έχουν περαστεί με τις κατάλληλες προεργασίες (αστάρωμα, στοκάρισμα, τρίψιμο, γυαλοχαρτάρισμα, πέρασμα των μπαλωμάτων με αστάρι). Πιάνουμε μια γωνία του τοίχου και κάνουμε πρώτα τα κοψίματα των γωνιών. Μετά περνάμε το πρώτο χέρι. Αφήνουμε τον τοίχο να τραβήξει 1 με 2 ώρες, θα το καταλάβουμε αν ακουμπήσουμε το χέρι μας επάνω, και έπειτα κάνουμε ένα ελαφρύ ψιλοστοκάρισμα αν χρειάζεται( τρίβουμε, περνάμε το μπάλωμα λίγο αστάρι και μετά ένα χέρι χρώμα με ένα πινέλο). Πάντα το χρώμα δείχνει μερικές ατέλειες όπως τρυπούλες από κάδρα που δεν κλείσαμε η μικρές χαραγματιές. Μόλις ολοκληρώσουμε με τα μερεμέτια και αφού έχουν στεγνώσει καλά περνάμε το δεύτερο χέρι με την ίδια διαδικασία, γωνίες πρώτα με πινέλο και έπειτα μεγάλες επιφάνειες με ρολό. 

Πηγές : Τεχνικά φυλλάδια, περιοδικά Χρώματος και Διακόσμησης που είμαι συνδρομητής και ή πείρα μου σαν ελαιοχρωματιστής. Παρακαλώ σεβαστείτε τον κόπο μας για την συγγραφή των άρθρων και αν αντιγράψετε μέρος ή όλο τα άρθρο επισυνάψτε ένα σύνδεσμο προς τη σελίδα μας.

Πλαστικά χρώματα.

Πλαστικά Χρώματα :

Το πλαστικό είναι το χρώμα της εποχής. Με συνεχή βελτίωση έχει καταφέρει να παραμερίσει πολλά από τα υπόλοιπα χρώματα λόγω των πολλών πλεονεκτημάτων που το χαρακτηρίζουν.

Εκτός από τα πλαστικά χρώματα που προσαρμόζονται σε επιφάνειες σοβά, πέτρας, μπετόν κλπ, οιμας προσφέρουν συγγενικά υλικά του πλαστικού με δυνατότητα προσαρμογής σε σιδηρές επιφάνειες ( εξωτερικές-εσωτερικές ) καθώς και βερνίκια ξύλων , καταργώντας τα βερνικοχρώματα με τους σκληρούς διαλύτες. Σήμερα το πλαστικό και τα συγγενικά υλικά του – όπως ρελιέφ, ακρυλικά, βινυλικά χρώματα, είναι κατάλληλα για κάλυψη εσωτερικών και εξωτερικών τοίχων λόγω των μονωτικών ιδιοτήτων και της αντοχής του σε όλες τις καιρικές συνθήκες. Τα χρώματα αυτά όπως ήδη είπαμε, μπορούν να περαστούν ακόμα και σε σιδηρές ή ξύλινες εσωτερικές επιφάνειες αρκεί να έχουν γίνει οι κατάλληλες προεργασίες. Το πλαστικό περνιέται σε όλες τις προηγούμενες επιστρώσεις χρωμάτων όπως υδροχρώματα, ριπολίνες κτλ αρκεί να γίνουν οι απαραίτητες προεργασίες. Το πλαστικό είναι υλικό ανθεκτικό δεν χάνει το χρωματισμό του , πλένεται εύκολα και περνιέται με σχετική ευκολία.

Σύνθετα Χρώματα :

Σύνθετα χρώματα είναι αυτά που μας προσφέρουν τα χρωματολόγια για να επιλέξουμε την επιθυμητή απόχρωση. Θα λέγαμε ότι κυκλοφορούν σε αρκετά έντονες αποχρώσεις . Για αυτό εάν επιθυμούμε ένα ανοιχτότερο αποτέλεσμα θα πρέπει σε μια ποσότητα ( ας πούμε 7 κιλά που απαιτείται για ένα μέσο δωμάτιο ) να κάνουμε την εξής μείξη : 2 κιλά λευκό προς 5 κιλά χρωματισμένο. Αυτό όμως δεν πρέπει να σας απασχολεί γιατί στα χρωματοπωλεία θα βρείτε την απόχρωση που εσείς θέλετε. Προσέξτε όμως γιατί το χρώμα είναι πάντοτε 1 τόνο πιο σκούρο από αυτό που βλέπετε στο δειγματολόγιο. Προσοχή : Όταν ετοιμάζουμε μόνοι μας την παραπάνω αναλογία, δεν ανοίγουμε ένα-ένα κιλό και άμα τελειώσει ετοιμάζουμε νέο. Αυτό είναι λάθος, γιατί μερικές φορές οι αποχρώσεις αλλάζουν από παρτίδα σε παρτίδα,( ακόμα και όταν παραγγέλνετε την απόχρωση που θέλετε, οι σύριγγες που εκχύουν τις χρωστικές μέσα στο πεντόκιλο σας στις μηχανές ανάμειξης των χρωματοπωλείων, έχουν κρατήσει μέσα λίγο χρώμα από την προηγούμενη απόχρωση που έφτιαξαν) . Τις περισσότερες φορές επάνω στο κουτί της μπογιάς αναφέρεται το νούμερο της παρτίδας. Καλό είναι λοιπόν να φτιάξουμε όλη την παρτίδα που θα χρειαστούμε έχοντας στο μυαλό να περισσέψει και κάνα κιλό χρώμα για τυχόν μερεμέτια ( πχ ένα φις που έχουμε απομακρύνει για την βαφή και βάζοντας το μετά το τέλος της βαφής λερώνουμε τον τοίχο ).

Πηγές : Τεχνικά φυλλάδια, Περιοδικά χρώματος και διακόσμησης και η εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παρόν άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος ή όλο αρκεί αν σεβαστείτε τον κόπο μας και αν αναφέρεται την Σελίδα μας παραθέτοντας ένα σύνδεσμο προς εμάς.

Αστάρια προεργασίας και πλαστικά.

Αστάρια Προεργασίας :

Υπάρχουν πολλά Αστάρια προεργασίας. Θα σας δείξουμε δύο αστάρια που είναι και τα πιο συνηθισμένα.

Το αστάρι λαδιού και το αστάρι πλαστικού. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι το σύστημα βάσης-υποστρώματος πρέπει να είναι ανάλογος με το υλικό του φινιρίσματος. Δηλαδή, αν διαλέξουμε αστάρι λαδιού πρέπει να χρησιμοποιήσουμε αντίστοιχα ελαιοχρώματα και αντίστροφα. Παρόλα αυτά υπάρχουν υλικά που είναι συμβατά και με τα δύο συστήματα. Άλλωστε παλιά τους τοίχους τους περνάγαμε με λινέλαιο αραιωμένο με νέφτι και μετά περνάγαμε πλαστικό. Μετά βγήκαν οι πρώτες ύλες πλαστικού ( ένα κολλώδες υλικό που αραιώνονταν με νερό, και μετά τα αστάρια πλαστικού ).

Αστάρι Λαδιού :

Το αστάρι λαδιού είναι ανθεκτικότερο και επιβάλλεται σε εξωτερικούς τοίχους αλλά και σε εσωτερικούς που έχουν προηγηθεί υδροχρώματα ( λάδι και λίγο νέφτι σαν αστάρι δένει τις σαθρές επιφάνειες). Χρειάζεται μεγάλη προσοχή στο πέρασμα γιατί αν πέσει σε μάρμαρα ή μωσαϊκά αφήνει λαδιές που ποτίζουν. Το λάδι χρειάζεται αρκετό χρόνο για να στεγνώσει ( περίπου 24 ώρες αλλά και λιγότερο αν έχει μπόλικο νεφτάκι μέσα αλλά και ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες. Αν το περάσετε μόνοι σας το χειμώνα βάλτε λίγο νεφτάκι παραπάνω αλλά αυτά καλύτερα να τα αφήνετε σε επαγγελματίες).

Αστάρι Πλαστικού :

Το αστάρι πλαστικού μας δίνει και αυτό τη δυνατότητα της προεργασίας . Είναι φθηνότερο από το λάδι και περνιέται πιο εύκολα. Έχει το πλεονέκτημα να στεγνώνει γρήγορα ( σε 2 με 3 ώρες ) ώστε να μπορούμε την ίδια μέρα να περάσουμε και 1 με 2 χέρια πλαστικό. Είναι άχρωμο και δεν αφήνει λεκέδες στο πάτωμα ( γίνεται σαν λεπτό φύλλο ζελατίνας στο πάτωμα και αφαιρείτε εύκολα ). Το αστάρι πλαστικού υπάρχει έτοιμο στην αγορά και αραιώνεται με νερό. Συμβουλή: Συνήθως οι οδηγίες λένε ότι αραιώνεται 1 μέρος αστάρι προς 4-5 κιλά νερό, αλλά η εμπειρία μου δείχνει ότι η καλύτερη αναλογία είναι 1 προς 2,5. Όταν λοιπόν το αραιώνεται καλύτερα κάντε το ρίχνοντας λίγο-λίγο νερό μέχρι να φτάσετε στην επιθυμητή αραίωση.

Αραίωση Πλαστικού Χρώματος :

Δεν είναι καλό να αραιώνουμε το πλαστικό πολύ περισσότερο από το κανονικό. Το μόνο αποτέλεσμα που θα έχουμε θα είναι να μην στρώνουν οι επιφάνειες και να χρειαστούμε περισσότερα χέρια περάσματος δηλαδή αντί για οικονομία θα έχουμε σπατάλη, σκεφτείτε επίσης ότι το πολύ αραιωμένο χρώμα θα στάζει και θα γεμίσει το πάτωμα με λεκέδες , άλλο ένα μεροκάματο για καθάρισμα συν τη γκρίνια της νοικοκυράς.

Χρωματισμός του Πλαστικού :

Το πλαστικό χρωματίζεται με βασικά χρωστικά και έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρωματισμό όταν στεγνώσει. Για να πετύχουμε ακριβώς την απόχρωση που θέλουμε , ρίχνουμε τα χρωστικά σε μικρές ποσότητες και δοκιμάζουμε το αποτέλεσμα με πινελιές σε κρυφά σημεία του τοίχου μέχρι να επιτύχουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης πρέπει να έχουμε κατά νου, ότι αν επιλέξουμε κάποια έτοιμη απόχρωση του εμπορίου πρέπει να φανταστούμε πως θα δείχνει το χρώμα σε ολόκληρη την επιφάνεια. Μερικές φορές μας αρέσει το χρώμα αλλά όταν το εφαρμόζουμε στον τοίχο αυτό σκουραίνει και ξεφεύγει από την απόχρωση που είχαμε στο μυαλό μας. Για αυτό καλύτερα να διαλέγετε μια πιο ανοιχτή απόχρωση από αυτή που έχουμε στο μυαλό σας.

Πλαστικό σε καινούργιους ή υδροχρωματισμένους τοίχους :

Για να περάσουμε πλαστικό σε καινούργιους τοίχους η υδροχρωματισμένους με ασβέστη ή κόλλα θα πρέπει να κάνουμε κάποιες προεργασίες. Η πρώτη εργασία που θα κάνουμε είναι να φτιάξουμε τα μερεμέτια (τρύπες από καρφιά, ρωγμές και ραγίσματα ) με γύψο και νερό ή παρεντίνα σε εσωτερικές επιφάνειες και τσιμέντο λευκό ή κόλλα πλακιδίων για εξωτερικές επιφάνειες. Έπειτα από την επίστρωση του στόκου τρίβουμε καλά και περνάμε ένα χεράκι πιο λεπτό στόκο για να φέρουμε την επιφάνεια στην επιθυμητή κατάσταση. Κατόπιν τρίβουμε τις επιφάνειες -εξωτερικές ή εσωτερικές- καλά με πατόχαρτο αν είναι καινούργιες ή ακόμα και παλιές υδροχρωματισμένες για να φύγουν οι σκόνες και τα φουσκώματα της μπογιάς . Ξεσκονίζουμε καλά αρκετές φορές-αν βάλουμε και μια ηλεκτρική σκούπα για να απομακρύνουμε τις σκόνες τελείως ακόμα καλύτερα-και έπειτα ετοιμάζουμε το ανάλογο αστάρι για την εφαρμογή. Το αστάρωμα χρειάζεται προσοχή ούτως ώστε να μην μείνουν απέραστες περιοχές, όπως γωνίες που πρέπει να τις περάσουμε με ένα πινέλο. Το αστάρι πρέπει να περαστεί καλά γιατί αν μείνουν επιφάνειες αστάρωτες το χρώμα θα κάνει σκιές στα αστάρωτα σημεία.

Πηγές : Τεχνικά φυλλάδια, περιοδικά χρώματος και διακόσμησης που είμαι συνδρομητής και ή εμπειρία μου σαν ελαιοχρωματιστής. Το παραπάνω άρθρο γίνεται να αντιγραφεί μέρος ή όλο αρκεί να σεβαστείτε τον κόπο μας και να τοποθετήσετε έναν σύνδεσμο αναφοράς προς στην σελίδα μας.

Φρεσκάρισμα τοίχων με Πλαστικό

ΦΡΕΣΚΑΡΙΣΜΑ ΤΟΙΧΩΝ ΜΕ ΠΛΑΣΤΙΚΟ Πριν σας πούμε πώς φρεσκάρονται τα πλαστικά, θα εξηγήσουμε με ποιον τρόπο διαπιστώνουμε αν οι τοίχοι είναι περασμένοι με πλαστικό ή υδρόχρωμα. Βρέχουμε το δάχτυλο μας και τρίβουμε τον τοίχο. Τότε: α. Αν βγει πάνω στο δάχτυλο μας ελάχιστο χρώμα, σημαίνει ότι ο τοίχος ήταν περασμένος με ασβέστη. β. Αν βγει πολύ χρώμα και λασπώνει, ο τοίχος ήταν περασμένος με κόλλα. γ. Αν δεν βγει καθόλου χρώμα, τότε ο τοίχος ήταν περασμένος με πλαστικό. Επίσης εάν ξύσουμε με ένα αιχμηρό αντικείμενο την επιφάνεια ενός τοίχου βαμμένου με πλαστικό, ο τοίχος δεν μαδάει. Αντίθετα τα υδροχρώματα όταν ξύνονται μαδάνε. Αν θέλουμε να φρεσκάρουμε έναν τοίχο που είναι ήδη βαμμένος  με πλαστικό και διατηρείται σε καλή κατάσταση, δεν χρειάζεται καμία προεργασία. Σε περίπτωση που υπάρχουν περιοχές που  έχει φύγει το πλαστικό ή έχουν γίνει κάποια μερεμέτια με ασβεστοκονιάματα, θα πρέπει να προηγηθεί αστάρωμα σε αναλογία: 50% αστάρι μετάλλων, 50% λινέλαιο. Επιφάνειες περασμένες με ασβέστη, σε οποιαδήποτε μορφή , χρειάζεται απαραίτητα να ασταρωθούν γιατί αλλιώς. δεν καλύπτονται, όσα χέρια πλαστικό κι αν περαστούν. Γι’ αυτό προσέχουμε ιδιαίτερα και τις σταγόνες που ενδέχεται να  έχουν πέσει κατά το θάψιμο της οροφής με ασβεστόχρωμα. Αφού τελειώσουμε όλες τις προεργασίες, εκεί που χρειάζονται, φτιάχνουμε πλαστικόστοκο (6λ. «Υλικά») και κάνουμε όλα τα ψιλοστοκαρίσματα. Όταν στεγνώσουν τα βάφουμε τοπικά και περνάμε το πρώτο χέρι. Αν δεν έχουν καλυφθεί ικανοποιητικά οι επιφάνειες περνάμε και δεύτερο χέρι με τον τρόπο που  αναφέρουμε στο κεφάλαιο «Τρόπος Βαφής Τοίχων Με Πλαστικό». Αν υπάρχουν σωλήνες και σώματα καλοριφέρ μπορούν να  βαφτούν με πλαστικό, εφ' όσον βέβαια προηγηθούν και εδώ οι κατάλληλες προεργασίες (βλ. Σωλήνες και Σώματα Καλοριφέρ). ΤΡΟΠΟΣ ΒΑΦΗΣ ΤΟΙΧΩΝ ΜΕ ΠΛΑΣΤΙΚΟ Αφού οι επιφάνειες των τοίχων έχουν υποστεί τις απαραίτητες προεργασίες, εντωμεταξύ έχουμε ετοιμάσει το χρώμα. Πιάνουμε μία πλευρά του δωματίου και με πινέλο Νο 21/2-3 περνάμε  προσεκτικά γωνίες, πρε6άζια, σοβατεπί και όποια άλλη  μικρή επιφάνεια υπάρχει (κόψιμο). Ύστερα ολοκληρώνουμε το βάψιμο της πλευράς με τον κύλινδρο. Με τον ίδιο τρόπο συνεχίζουμε μία-μία τις πλευρές ως την ολοκλήρωση του χώρου. Όπως θα προσέξατε, το δωμάτιο βάφεται μία-μία πλευρά για να προλαβαίνουμε τις ενώσεις του πινέλου με τον κύλινδρο πριν στεγνώσουν και δημιουργηθούν ματίσεις. Όταν στεγνώσει το πρώτο χέρι φτιάχνουμε πλαστικόστοκο (6λ. «Υλικά") και ψιλοστοκάρουμε όλα τα μερεμέτια που έχουν απομείνει από το πρώτο στοκάρισμα. Όταν στεγνώσουν και τα ψιλοστοκαρίσματα τα βάφουμε τοπικά με ένα πινέλο και περνάμε το δεύτερο και τελευταίο χέρι με τον ίδιο τρόπο που περάσαμε και το πρώτο. Αν υπάρχουν σωλήνες και σώματα καλοριφέρ μπορούμε να τα περάσουμε με πλαστικό εφ' όσον έχουν προηγηθεί οι κατάλληλες  προεργασίες, Πριν ξεκινήσετε τις εργασίες, διαβάστε τις παρακάτω παρατηρήσεις. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 1. Όταν βάφετε εξωτερικές επιφάνειες το καλοκαίρι, θα πρέπει  να μην πέφτει ο ήλιος επάνω τους, γιατί μέχρι να στεγνώσει το  χρώμα βράζει, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται φυσαλίδες, να γίνεται πορώδες και τελικά η επιφάνεια να χάνει τις  στεγανοποιητικές και μονωτικές της ιδιότητες. 2. Ποτέ δεν ανακατεύονται πλαστικά χρώματα με ελαιώδη γιατί χαλάνε. 3. Τα πλαστικά όλων των εργοστασίων ανακατεύονται μεταξύ τους. 4. Καλό θα είναι, τα υλικά που χρησιμοποιούνται να είναι της ίδιας εταιρείας γιατί δένουν καλύτερα μεταξύ τους. 5. Τα πλαστικά δεν πρέπει να αποθηκεύονται σε ανοιχτούς χώρους γιατί το κρύο και η ζέστη χαλάνε την ποιότητα τους. 6. Τα πλαστικά αραιώνονται μόνο με καθαρό νερό της βρύσης και ποτέ με ακάθαρτο γιατί θα χαλάσει το μείγμα. 7. Τα βασικά χρώματα πρέπει προηγουμένως να τα αραιώνουμε με νερό και μετά να ρίχνουμε στην όλη ποσότητα του πλαστικού . Αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να σβολιάσουν και να μη διαλύονται μέσα στο πλαστικό. 8. Όταν ανοίγουμε τα κουτιά του πλαστικού και κυρίως των βασικών χρωμάτων χρειάζεται προσοχή γιατί ενδέχεται να έχουν δημιουργηθεί αέρια και να εκτοξευτεί το καπάκι. 9. Αραιώνεται τόσο χρώμα όσο θέλετε για να δουλέψετε. 10. Πριν αρχίσετε το θάψιμο στρώστε τα δωμάτια με εφημερίδες ή νάιλον. 11. Αν λερώσουμε κάπου την ώρα που βάφουμε, όσο είναι φρέσκο  καθαρίζει με νερό. Αν όμως έχει στεγνώσει, καθαρίζει με οινόπνευμα. 12. Ποτέ δεν περνάμε δεύτερο χέρι αν δεν έχει στεγνώσει το πρώτο. 13. Όταν τελειώσουμε τις εργασίες, πλένουμε τα εργαλεία καλά με άφθονο νερό. 14. Αν περισσέψει πλαστικό, ρίχνουμε στο κουτί νερό τόσο ώστε να καλυφθεί η επιφάνεια του. Το σφραγίζουμε και το αναποδογυρίζουμε μία φορά για να μην πετσιάσει. 15. Στο τέλος της εργασίας πρέπει να κρατήσουμε λίγο μείγμα από το χρώμα και να το σφραγίσουμε καλά. Ίσως μας χρειαστεί  αργότερα, αν δημιουργηθούν μερεμέτια. 16. Για να στεγνώσει τελείως το πλαστικό και να μπορούμε να το πλύνουμε είναι απαραίτητο να περάσουν τουλάχιστον δέκα μέρες. 17. Δεν γίνονται χρωματισμοί σε καινούριες επιφάνειες, σε αμμοκονιάσεις και τσιμεντένιες επιφάνειες πριν την παρέλευση  ενός τουλάχιστον μήνα διότι αποβάλλονται αλκαλικά άλατα τα οποία αντιδρούν δυσμενώς πάνω στα πλαστικά, ακρυλικά και ρελιέφ

Εσωτερική βαφή

Εσωτερικά πλαστικά χρώματα Brillux & Ceresit σατινέ ή ματ.

Η επανάσταση στις βαφές εσωτερικών τοίχων ξεκίνησε στην Γερμανία
με μια νέα τεχνολογία δημιουργώντας μια 3η γενιά χρωμάτων.
Η επιθυμητή επίτευξη λείων επιφανειών στα εσωτερικά χρώματα
επιτυγχάνετο έως τώρα (και δυστυχώς συχνά επιτυγχάνεται ακόμη)
με μικρή πρόσμιξη διαλυτών.
Η επίτευξη της καλυπτικότητας είναι βέβαια εύκολη υπόθεση και
συνώνυμη, έως τώρα, της μέτριας σύνθεσης χρωμάτων. Αυξάνεται
όσο περισσότερη είναι η περιεκτικότητα του χρώματος σε γεμιστικά,
αδρανή και λοιπές φθηνές ύλες που μειώνουν όμως και την αντοχή
σε πλύσιμο και τις αντοχές σε απότριψη.
Έτσι προέκυπτε και ίσχυε ότι «τα χρώματα που καλύπτουν δεν
πλένονται, εκείνα που πλένονται ούτε καλύπτουν ούτε δίνουν
λεία επιφάνεια».
Η νέα τεχνολογία τα έχει ανατρέψει όλα αυτά. Έτσι:
α) Ενώ τα νέα χρώματα δίνουν απόλυτα λεία επιφάνεια, χωρίς
διαλύτες και μελλοντικές εκπομπές, (ELF) αντέχουν και σε
πλύσιμο με καταπόνηση τριβής κατά DIN ΕΝ 13 300 κλάση
1 & 2, ακόμη και σε καταπόνηση απολύμανσης κατά DIN 53 168 .
β) Ενώ τα νέα χρώματα αντέχουν στην ανωτέρω καταπόνηση πλύσης
, έχουν ταυτόχρονα και υψηλή καλυπτικότητα και διαπνοή.
Στην κατηγορία αυτήν υπάγονται όλα τα εσωτερικά χρώματα της
Brillux και εκείνο της Ceresit.
Ενδιαφέρον είναι και το εσωτερικό πυριτικό χρώμα Brillux
1806 με το σήμα κατά τον αλλεργιών και του άσθματος.

Τα γερμανικά εσωτερικά χρώματα από την Renovat

υπερβαίνουν τις απαιτήσεις για αντοχές σε απότριψη,

διαπνοή, περιεκτικότητα σε διαλύτες (VOC), οικολογία.

Η επανάσταση στις βαφές εσωτερικών τοίχων ξεκίνησε στην Γερμανία
με νέες τεχνολογίες της Brillux. Η Brillux εξουδετέρωσε δύο αντιφάσεις
–νομοτέλειες των εσωτερικών χρωμάτων.
Α. Ως γνωστόν τα παλαιάς τεχνολογίας χρώματα που πλένονταν,
αφήναν μπιμπίκι, εκείνα που έδιναν λεία επιφάνεια δεν πλένονταν.
Πλύσιμο και λεία επιφάνεια συγχρόνως ήταν παρ’ όλα αυτά κατορθωτή
και πολλοί θα φέρουν στο μυαλό τους πολλά χρώματα της αγοράς που
διαθέτουν αυτές τις 2 ιδιότητες . Αυτό όμως το κατορθώνουν με
άφθονη παρουσία βλαβερών διαλυτών. Τα χρώματα μας ενώ δίνουν
απόλυτα λεία επιφάνεια, έχουν αντοχή σε πλύσιμο με καταπόνηση
τριβής που υπερβαίνει την κλάση 1 κατά DIN ΕΝ χωρίς παρουσία διαλυτών.
Β. Ως γνωστόν τα χρώματα που πλένονταν δεν κάλυπταν, -διότι
δεν περιείχαν fillers και αδρανή- εκείνα που κάλυπταν δεν πλένονταν.
Τα χρώματα μας ενώ υπερβαίνουν την καταπόνηση πλύσης με απότριψη
κατά DIN ΕΝ υπερβαίνουν ταυτόχρονα και το DIN EN της υψηλής
καλυπτικότητας.
Όλα αυτά ενώ τα όρια των διαλυτών τους είναι ήδη σήμερα 3 0
φ ο ρ έ ς λ ι γ ό τ ε ρ α από τα Ευρωπαϊκά επιτρεπτά όρια που θ
α ισχύσουν υποχρεωτικά το 2010.
Πέραν των ανωτέρω τα εσωτερικά μας χρώματα είναι τελείως
άοσμα, αναπνέουν και είναι ανθεκτικά σε απολύμανση.

Και λίγα λόγια για τα «οικολογικά χρώματα»

Θα λέμε ακόμη «οικολογικό» ένα χρώμα, μόνο και μόνο επειδή
το ίδιο πιθανόν δεν μας απειλεί?
Το ζητούμενο είναι εκείνο να μας προστατεύει από «τρίτες» απειλές.
Τα χρώματα μας είναι οικολογικά, όχι μόνον παθητικά αλλά και
ενεργητικά.
Παθητικά οικολογικά διότι: δεν έχουν ούτε διαλύτες ούτε ουσίες
που ενεργοποιούν το fogging, δηλαδή την αφανή εκπομπή βλαβερών
ουσιών στον χώρο. Είναι τελείως άοσμα. Τα όρια διαλυτών τους είναι
ήδη σήμερα 3 0 φ ο ρ έ ς λ ι γ ό τ ε ρ α από τα Ευρωπαϊκά επιτρεπτά
όρια που θα ισχύσουν υποχρεωτικά το 2010. Είναι αντιαλλεργικά με
κρατικό πιστοποιητικό ακόμη και για άσθμα. Είναι ανθεκτικά σε
καταπόνηση απολύμανσης.
Ενεργητικά οικολογικά διότι: Φράσσουν την διέλευση των
PCB (διοξινών) και του αμιάντου από το υπόβαθρα προς τον χώρο
κατοικίας. (Κρατική πιστοποίηση). Και, συνοπτικά, όπως αναφέραμε
σαν κορυφαία χρώματα βαφής εσωτερικών χώρων είναι ανθεκτικά
στο πλύσιμο ακόμη και με καταπόνηση απότριψης, έχουν υψηλή
καλυπτικότητα χωρίς να δημιουργούν μπιμπίκι. Διατίθενται σε
απεριόριστο αριθμό αποχρώσεων, βάσει χρωματολογίου
προσμίξεων με Computer ή μέσω φασματοσκόπησης δειγμάτων σας.

Πλαστικό χρώμα

Το πλαστικό είναι υλικό που υπάρχει έτοιμο και συσκευασμένο στην αγορά και κυκλοφορεί σε όλες τις αποχρώσεις.
Αραιώνεται με νερό σε αναλογία 150-200 γραμ. περίπου ανά κιλό πλαστικού. Με ένα κιλό πλαστικό μπορούμε να περάσουμε ένα χέρι 7-10 τετρ. μέτρα.
Δεν υπάρχει ακριβώς καθορισμένη ποσότητα νερού ούτε επακριβή μέτρα κάλυψης γιατί τα πλαστικά των διαφόρων εταιρειών διαφέρουν μεταξύ τους ως προς την πυκνότητα αλλά και ως προς την απόδοση τους. Γενικά τα πλαστικά χρώματα δεν πρέπει να αραιώνονται πολύ. Ορισμένες μάλιστα μάρκες πλαστικών χρησιμοποιούνται χωρίς αραίωση.
Εδώ θα κάνουμε μια παρατήρηση: Οι ερασιτέχνες έχουν την τάση να αραιώνουν το πλαστικό - και γενικά όλα τα χρώματα - πολύ περισσότερο σπα το κανονικό, νομίζοντας ότι έτσι θα καλύψουν περισσότερα μέτρα. Τελικά, το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι να μην καλύπτονται οι επιφάνειες με το ένα χέρι και να απαιτούνται δύο και τρία χέρια, Αλλά και λόγω της μικρής πυκνότητας του χρώματος, τα εργαλεία μη μπορώντας να συγκρατήσουν το υλικό στάζουν και τελικά έχουμε περισσότερο χρώμα στο πάτωμα παρά στους τοίχους και στην οροφή.
Αλλά συμβαίνει και κάτι άλλο, τόσο με τους ερασιτέχνες, όσο και με τους «στενοκέφαλους" τεχνίτες. Προτιμούν τα φτηνά πλαστικά για λόγους οικονομίας. Όμως τελικά καταφέρνουν το αντίθετο, γιατί απλούστατα το καλό πλαστικό εκτός των άλλων πολλών προτερημάτων του (φωτεινότητα στο χρώμα, αντοχή, σταθερότητα, οικονομία χρόνου στο πέρασμα κλπ.) έχει και μεγαλύτερη απόδοση στα μέτρα. Ας σκεφθούν λοιπόν ότι η οικονομία δεν επιτυγχάνεται με τα υλικά αλλά με τα εργατικά.
Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με τις διάφορες μάρκες πλαστικών είναι η αδυναμία μας να αναγνωρίσουμε αμέσως την ποιότητα τους. Ακόμα και μία χημική ανάλυση ίσως να μην ήταν αρκετή για να την αποδείξει. Άλλωστε κάτι τέτοιο θα απαιτούσε χρόνο και πρόσθετες δαπάνες.
Έτσι δεν απομένει παρά να στηριχτούμε σε κάποιες εμπειροτεχνικές γνωματεύσεις, όπως αυτές που σας αναφέρουμε παρακάτω:
1. Το καλό πλαστικό θα πρέπει, μόλις στεγνώσει, να σκουρύνει κατά 2-3 τόνους. Αντίθετα, το κακό όταν στεγνώσει δεν αλλάζει απόχρωση ή ξανοίγει.
2. Το καλό πλαστικό πρέπει να έχει επιφάνεια «βελουτέ» με μια ελαφριά γυαλάδα. Αντίθετα, το κακό έχει επιφάνεια άγρια και πολύ θαμπή.
3. Το καλό πλαστικό μετά από 20 μέρες μπορεί να πλυθεί χωρίς κανένα πρόβλημα. Αντίθετα, το κακό λεκιάζει ή ξεβάφει μόλις δεχθεί νερό
ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΛΑΣΤΙΚΟΥ
Το πλαστικό χρωματίζεται με βασικά χρωστικά πλαστικού και έχει την ιδιότητα να αλλάζει χρωματισμό όταν στεγνώσει. Για να πετύχουμε ακριβώς την απόχρωση που θέλουμε, ρίχνουμε τα χρωστικά σε μικρές ποσότητες, βάζουμε μια πινελιά στον τοίχο και περιμένουμε να στεγνώσει. Έτσι μόνο μπορούμε να δούμε την ακριβή απόχρωση που θα μας δώσει τελικά. Συνεχίζουμε τις δοκιμές ώσπου να φτάσουμε στην επιθυμητή απόχρωση.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Για να βοηθήσουμε το στέγνωμα του υλικού μπορούμε να κάνουμε αέρα με ένα χαρτόνι ή ακόμα και με πιστολάκι (σεσουάρ).
ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΣΕ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥΣ Η ΥΔΡΟΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ
Για να περάσουμε πλαστικό σε καινούριους τοίχους ή υδροχρωματισμένους με ασβέστη ή κόλλα, πρέπει να κάνουμε κάποιες προεργασίες που αναφέρονται παρακάτω:
Η πρώτη εργασία που θα πρέπει να κάνουμε είναι να φτιάξουμε όλα τα μεγάλα μερεμέτια με γύψο και νερό σε εσωτερικούς τοίχους ή τσιμέντο λευκό με αστάρι πλαστικού με παρετίνα ή κόλλα πλακιδίων ρευστή αραιωμένη σε 4 μέρη νερό για εξωτερικούς.
Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ενός τριβιδιού με σμυριδόχαρτο, τρίβουμε όλες τις επιφάνειες που πρόκειται να περαστούν (όσο περισσότερο τριφτούν οι τοίχοι, τόσο καλύτερη επιφάνεια θα έχουμε).
Ξεσκονίζουμε και, αφού επιλέξουμε το αστάρι της προτίμησης μας, ασταρώνουμε με κύλινδρο ή πινέλο (βλ. Υλικά). Στο αστάρωμα θα πρέπει να προσέξουμε να μην μένουν απέραστες περιοχές γιατί αργότερα, στο θάψιμο με πλαστικό, θα μας παρουσιάσει διαφορές χρωμάτων.
Μετά το αστάρωμα δεν πρέπει να ξύσουμε τους τοίχους γιατί θα χρειαστεί να ξανασταρωθούν αυτά τα σημεία. Οι μεταλλικές επιφάνειες που πρόκειται να βαφτούν με πλαστικό, είναι απαραίτητο να περαστούν πρώτα με αστάρι μετάλλων ή μίνιο για να μη σκουριάσουν.
Με το αστάρωμα κλείνει ο κύκλος των προεργασιών και μπορούμε να περάσουμε το πλαστικό ακολουθώντας τις οδηγίες που αναφέρονται παρακάτω στήν σελίδα «Τρόπος Βαφής Τοίχων με Πλαστικό».